Acht jaar was ik, mijn tante werd veertig. De woonkamer zat vol zussen en vriendinnen van mijn tante. De dames droegen keurige rokken en blouses, een enkeling een vlotte broek. Bijna allemaal hadden ze kinderen, dat kon ik zien aan hun haren. Zogenaamd ‘lekker fris’, eigenlijk gewoon: “Hé, nu ik getrouwd ben kan het er best af.” De vrouwen dronken sherry en drukten halfopgerookte Belinda’s in de glazen asbak. Met de geur van Belinda in hun haren spraken ze over kwaaltjes, kinderen en de keukenkastjes. En ik wist; op een dag ben ik ook veertig.

 

Veertig
Twaalf november is de dag waarop ik jarig ben, en ik zal terugkijken op een bewogen decennium. In deze tien jaar transformeerde ik van onbezorgde dertiger in een bijna-veertiger, maar in de spiegel zie ik de vrouw die ik altijd ben geweest. Dankzij mijn natuurlijke weerstand tegen frikadellen en bamischrijven pas ik nog moeiteloos in maat 38. Aan roken heb ik nooit kunnen wennen, alcohol nip ik alleen op zonnige tuinfeestjes. De radslag kan ik nog net zo prachtig als dertig jaar geleden en ik ben zelfverklaard kampioen trampoline springen. Weet je trouwens dat je daar ontzettend van afvalt?

Nooit meer dertig
Voor altijd blijf ik leeftijdloos, als dat mag, maar nooit meer wil ik dertig zijn. Op je dertigste moet je nog zoveel afleren. Nagelbijten, bijvoorbeeld. Toeteren als een auto bij het verkeerslicht drie seconden te lang op groen blijft wachten. In de kroeg hangen terwijl je liever op de bank ligt, in pyjama en met een beker kaneelthee. Denken dat iedereen overal beter in is, en zeker weten dat mensen zien hoe onvast je je voelt in een groot gezelschap. Op je dertigste denk je dat de wereld op je zit te wachten. En o help, wat een angstaanjagend idee is dat.

Herkenning en erkenning
In de salon herken ik ze direct, de meisjes en de jongens van dertig. Er is geen trouwere klantenkring dan deze mannen en vrouwen in de bloei van hun leven. Alles staat hen prachtig. Het harde werken vertaalt zich in een ruim inkomen. Naast werk en gezin studeren ze soms, vinden tijd voor sport en hebben massa’s vrienden. De wereld wacht op hen.

Ik gun het hen van harte, deze dertigers, daar niet van. Maar voor mij geen jachtige jaren meer waarin het ging om zien en gezien worden. De behoefte aan erkenning ben ik voorbij, ik bekijk mijzelf niet langer door de ogen van anderen. Ik moest veertig worden om te weten dat de wereld helemaal niet op mij zit te wachten. En wát een opluchting is dat.

See you next time!

 

Angeli Hairstyling
Molenstraat 149
6712CV Ede
Tel. 0318 613183
www.angelihairstyling.nl
twitter.com/angelihair